Sonra gün geldi... Hafif bulutluydu ama gene de aydınlattı. “Ama, çok incittiler beni gün...” “Yukarı bak.”...
Bilinene göre geçen geçer... saatler, günler, insanlar... beklesen de beklemesen de... ne olursa olsun... ne olmazsa olmasın... gerçek geçer mi? ...
Yine bir kabusla uyandım. Kardeşimin bir iş görüşmesi ile ilgiliydi, apar topar ona cep telefonundan uyarı mesajı gönderdim. Üç gündür her sabah...
Huzurlu bir mekanda akşam vakti saf neşe toplaşması... Bizle beraber 13 gülümseyen kişi, ritm dersleri ve meditasyon... Kendinizi ve her şeyi affedin......
“Hoşgeldiniz, ben Doğu” dedi elimi sıkarken... Bir arkadaşımın çok tavsiye ettiği ve o akşam beni götürdüğü kendi halinde bir bardı. Biz mekanın...